De boodschappen

Op maandag doe ik altijd de wekelijkse boodschappen. Dus ook vandaag. En omdat ik de voorraden nodig moest bijvullen, ben ik met de auto naar de supermarkt gereden. De voorraadkast was aardig leeg geraakt, omdat ik verleden week maandag, tweede paasdag, had verzuimd de supermarkt te bezoeken. Ik kan veel op de fiets vervoeren, maar drie grote boodschappentassen, een zakje potgrond en een krat bier wordt me toch net even te veel. Bij de super aangekomen bedacht ik dat ik eerst de postbus moest legen. Welgeteld 1 brief lag in de postbus. Die brief paste mooi in mijn handtas. Terug naar de ingang van de super alwaar ik mijn favoriete winkel kon binnentreden. Het eerst wat ik altijd pak is een blikje tomatenpuree van € 0,06. Dan loop ik naar de pizzabodems, want elke vrijdag eten wij een overheerlijk belegde pizzabodem. Schap leeg. Het product wordt tijdelijk niet geleverd. Stress! Want wat moet ik vrijdag eten? Ik besluit zelf de bodem te maken, maar in mijn vaste route, waarin ik blindelings mijn vaste producten inlaat in mijn karretje, ben ik de ingrediënten van de bodem vergeten, blijkt later. Nog even een kratje bier inladen, de lekkere borrelhapjes dit keer overgeslagen, maar toch een zak frikadellen in mijn karretje gegooid, loop ik naar de kassa. Ondertussen staat mijn blaas op springen, omdat ik thuis twee bakjes koffie naar binnen heb gewerkt, zonder daarna eerst te plassen. Even doorzetten, de boodschappen op de band en…. De pinpas ligt thuis. Stom, stom, stom. Mijn portemonnee zit wel in mijn tas, maar mijn pinpas zit in mijn andere portemonnee. De kleine variant die ik altijd mee neem als we uit gaan. De boodschappen achterlatend, begaf ik mij snel naar de auto, racete naar huis en liep eerst naar de plee om te lossen. Dat lucht op! Nog even de pinpas te voorschijn toveren en op mijn gemak reed ik terug naar de supermarkt alwaar mijn boodschapjes keurig op mij stonden te wachten.