De treinreis

Afgelopen zaterdag had ik weer een lesdag in Utrecht. Ik heb overwogen om met e auto te gaan, maar omdat de lessen plaatsvnden in een zaaltje in hoog Catharijne, besloot ik de trein te pakken. Als ik om 8.13 uur met de fiets vertrek, dan ben ik nog voor half tien in Utrecht. Kan ik mmkoi nog even op mijn gemak een bakkie koffie doen. Met de metro naar Alexander, alwaar het rood-witte lint de toegang tot beide perrons blokkeerden. Toch maar even een kaartje gekocht en de borden nar de bussen gevolgd. De opstapplaats was me niet helemaal duidelijk, maar ik zag een groep mensen staat en dacht tegelijk dat die weleens op de bus zouden wachten. Binnen een kwartier kwam er een bus. Dus het ging wel vlot. De NS beloofde een extra reistijd van maximaal 30 minuten, en die marge had ik ruim. In de bus bleek dat ik een stopbus te pakken had. Dus ook de kleine stations, waarbij ik zou denken: doek die eens op, daar gingen we langs. In Gouda eindelijk aangekomen, snel naar de trein, want daar ging de treinreis verder. Wegens de vele werkzaamheden op het station kon ik niet zo snel een bord vinden met vertrektijden. Ook hier waren een aantal perrons afgesloten, dus het was even goed opletten. De eerste trein die aankwam en naar Utrecht reed, die was voor mij. De deuren waren nog maar net gesloten, of ik realiseerde me dat ik een stoptrein te pakken had. Uiteindelijk arriveerde ik met een uur vertraging op het station. En dan moest ik nog het zaaltje zien te vinden. Na wat heen en weer geloop besloot ik een hulplijn in te schakelen. Het thuisfront moest even internet raadplegen. Het internet was nog niet opgestart of ik zag de locatie waarik moest wezen. Dat was even zweten, en dat op een warme zweterige dag.