Clifford sterft

Gisteren begonnen de epileptische aanvallen van Clifford elkaar in rap tempo op te lopen. Om 23.00 uur, om 01:23 uur, om 03:34 uur, om 05:47 uur. En elke keer weer uit bed, zodat Cliff niet alleen is na de aanval. En ook even controleren of hij zich niet bezeerd. Om een uur of half vier hoorde ik de aanval starten, en daarna werd het stil. Dus ik sloop langzaam in het donker naar beneden. Misschien zat hij wel op de trap en ik wilde niet op hem gaan staan. Ik was iets sneller beneden dan de bedoeling, want halverwege de trap gleed ik uit en belandde op de grond naast Clifford, die met z’n kop onder de radiator zat. Het arme beestje snel bevrijd uit z’n benarde situatie. Ik kon weer gaan slapen. De aanvallen bleven komen, dus heb ik met de dierenarts afgesproken hem woensdagavond in te laten slapen. Op een gegeven moment was ik de CliffMaster even kwijt. Ik hoorde een hoop gerommel. Net of iemand met de vuilniscontainers aan het gooien was. Het was iets anders, namelijk Clifford die in de berging een aanval had. Hij zat met z’n lijf vast tussen de spaken van mijn fiets. Met een blessure aan z’n dijbeen kwam hij weer tot de bewoonde wereld. Het besluit: vandaag moet het beestje uit z’n lijden worden verlost. En vanavond om 18:45 uur stopte z’n hart. Clifford zou 9 november 20 jaar zijn geworden. Vanaf z’n 12de woont hij bij ons. We zijn blij dat hij bij ons nog zo lang een mooi leven heeft mogen leiden!