Doodlopend

Soms moet ik met mijn autootje naar mijn werk. Dan rijd ik lekker vroeg weg en volg de weg tot ik niet meer verder kan. Daarna ga ik nog een keertje links, rechts, links en rechts en bestemming bereikt. Vanochtend was het weer een dag om met het autootje naar het werk te rijden. Halverwege de 15 kilometer lange dijk stond er opeens een bord doodlopend. Normaal ga ik hier toch echt rechtdoor en vervolg de weg. En opeens zie ik aan de linker kant een weg verrijzen, een rotonde ontstaan en een brug neerdalen. Hoe die dingen daar zo snel zijn gekomen, is mij een raadsel, maar ik kon niet anders dan links afslaan, de rotonde over te gaan en vervolgens de brug over te rijden richting het altijd gezellige, maar lelijke Gouda. Want wat is Gouda van deze kant gezien lelijk. Je zal er maar wonen. Ik word op deze nieuwe weg geconfronteerd met drie extra stoplichten, die bijna letterlijk hun naam in de praktijk brengen. Mogen van links tientallen auto’s de kruising oversteken, bij mijn lichtje mogen er twee auto’s rijden waarna nummer drie voor het stoplicht weer moet stoppen. En dan duurt het, en dan duurt het…Extra reistijd toch we 15 minuten. Ik durf er niet om te liegen, maar ik denk dat ik met de fiets sneller ben. Dus in het vervolg….