Dosis sport

Het is jammer dat de spelen zijn afgelopen. Ik heb wat sporten gezien! Van sommige sporten begreep ik weinig. Misschien had de commentator wat meer uitleg kunnen geven. Dan had ik er misschien meer van begrepen. Een suggestie voor de volgende keer dus, want het gros dat kijkt is leek. Wat nou het mooiste sportmoment was, weet ik eigenlijk niet. De grappigste sport is de moderne vijfkamp, de stompste kickboksen (waar die Ierse won), maar dressuur rijden en schieten is ook wel een beetje stom. En de spannendste sport? Laat ik het zo zeggen, de volleybalmannen van Rusland zorgde voor spanning door de Brazilianen van matchpoint af te houden. De hockeymannen waren goed bezig met die Duitsers, maar het zwemmen was met de close finishings toch wel erg spannend. En zo waren er nog duizend en een spannende momenten. Ik dacht trouwens eerst ook dat voetbal niet thuis hoort op de OS. Maar waarom tennis dan wel? Of hockey? Dus ik ben er niet helemaal uit of voetbal thuis hoort op de spelen. Ik mistte trouwens wel zweefvliegen en parachutespringen. Misschien op de volgende spelen! Volgende keer ga ik me als vrijwilliger aanmelden voor de spelen. Wie weet proef ik nog meer van de sfeer. Over twee weken de paralympische spelen. Kijken!

Het wespenkerkhof

Elke vrijdag ruim ik de lijken uit de vensterbank van mijn slaapkamer. Resultaat: 10 tot 20 wespenlijken. Het vermoeden is dat er een nest in de muur naast onze slaapkamer zit. Verleden jaar zat het nest er vermoedelijk ook al, maar toen hadden we nog geen lijken op de vensterbank. Elk minuscuul gaatje in de slaapkamer heb ik nu met een kruidnagel dicht gestopt en een bakje amoniac op de vensterbank moet het beest verdrijven. Ik kan wel een wespenverdelger bellen, maar dan moet je zeker weten waar het nest zit. En zeker weten doe ik niet. Aan de andere kant, die beesten doen absoluut geen kwaad. Het zijn immers lijken op de vensterbank. Gelet op het aantal, zullen ze niet echt lang leven. Zelden zie ik er een door het huis vliegen. En als er een vliegt, dan vang ik hem en laat hem buiten vrij. Wat zou nou een betere oplossing zijn om die beesten te verdrijven? Moet ik dan een doorgeknipte frisdankfles met ranja in mijn slaapkamer hangen? Op de plek waar nu de dromenvanger hangt? (hu? Dromenvanger? Sorry, hebben we niet)

De ontsteking

Gisternacht voelde ik een prik op mijn been. Het leek wel een wespensteek. En later weer en weer en weer. Zo’n speldenprikje. Niet fijn. Ik lag lekker te dutten met mij ogen open. Of ik nu slaapte of wakker was, is mij niet bekend, maar na die kleine pijnscheutjes, was ik wakker. Ik ging nog op zoek naar een wesp onder mijn donsdek, maar die was er niet. De volgende dag zat er een rode plek op mijn been. Beetje hard. Geen angel, geen wespensteek. Het leek een binnenhuidse ontsteking. De plek begon zich verder te ontwikkelen en staan op mijn benen deed zeer op mijn plek. Je moet je lichaam natuurlijk de tijd geven de ontsteking te lijf te gaan, dus wordt het de pijn verbijten. En toen ontwikkelde zich op mijn rug een jeukbultje. Ha, na een verdere ontwikkeling leek het een tweede ontsteking. Arme ik. Ik heb net even de omtrek van mijn benen net boven mijn knie gemeten. Links 46 cm, rechts, inclusief ontsteking 47,5 cm. Stevige benen niet? Ik heb deze week twee nieuwe producten gebruikt. Ik heb voor het eerst van de grapefruitsap gedronken en ik heb nieuwe gezichtscrème. De crème is niet op dieren getest. Zou het daaraan liggen? Nee vast niet. Het is de grapefruitsap. Ik ben gewoon allergisch voor grapefruitsap. Maar ja, eerst even de fles leegdrinken, want het is zonde om het restje weg te gooien en dan de ontstekingen aanpakken. Ik ben trouwens net begonnen met het slikken van paracetamol. Dat is een eigenlijk placebo’s. En ik ben de plek aan het insmeren met teer, of te wel trekzalf…

Ambtsjubileum

Afgelopen 1 augustus was het zo ver: 12,5 jaar overheidsdienst. Hoewel mijn loopbaan iets langer is, tellen alleen de jaren voor de publieke zaak. De vraag is natuurlijk of je hier trots op moet zijn of niet. Laat ik die vraag maar niet beantwoorden. Vroeger kreeg je van de overheid een gratificatie of iets dergelijks, als je een ambtsjubileum had. Tegenwoordig is dat wegbezuinigd. Nu moet je uch jaar voor een en dezelfde organisatie werken voordat je gewaardeerd wordt. En zelfs de felicitatie van je werkgever is wegbezuinigd. Hoe dan ook, vandaag op het werk hebben we ons eigen feestje gevierd. Mijn overbuurvrouw had vanochtend een en ander versierd, dus dat was een leuk ontvangst. Vervolgens zat ze een beetje geheimzinnig te doen. Ze hadden met z’n allen even snel een leuke kaart beschreven! In de pauze zijn we naar de kringloopwinkel geweest want wie een feestje viert, krijgt cadeautjes. Dus hebben we deze voor mij gekocht, waarna we met de hele afdeling een gebakje hebben gegeten. Er waren wel 8 collega’s op m’n feestje! Hier heb ik dus maanden naar toe geleefd. Hopen dat het over 12,5 jaar nog spetterender wordt!

De poets

Zo heb je een poets, en zo niet meer. Maandag belde ik de poets om mee te delen dat ze niet meer hoefde te komen. Daar zijn diverse redenen voor. Allereerst zit het niet in mijn systeem. En als het er niet in zit, dan wordt het niks. Op maandag moet ik dus zorgen dat alles een beetje opgeruimd is, zodat de poets dinsdag kan poetsen. Goed. Niets mis mee. Maar dan begint het onthouden. De poets komt graag langs als er niemand thuis is. Dat kan geregeld worden. En dan komt de poets door de voordeur. Dat betekent dat ik er voor moet zorgen dat de knippen en kettingen los zijn, anders kan ze niet naar binnen. En dat zit dus niet in mijn systeem. Alleen al het onthouden dat de voordeur los moet is een klein dramaatje. Afgelopen vrijdag heb ik overigens zelf het huis gepoetst, omdat we misschien zaterdag visite zouden krijgen. Het hele huis zuigen, dweilen, keuken poetsen en badkamer. Een krappe twee uur. Mooi, dat kan ik voortaan ook zelf doen. Scheelt me weer dertig euries er week! En over de eerste keer dat mijn poets mijn huis kwam poesten, zit me nog steeds niet lekker. Dag poets.

De onzindelijke kat

Onze Luna is nu al even bij ons. Ze is al aardig aan het ontstressen en komt gelukkig onder het groene kastje vandaan. Luna heeft toch nog een probleem. Pissen gaat op de kattenbak, maar kakken gaat het niet worden. We hadden overdekte kattenbakken. Zo heeft het poesje privacy. Maar nu heeft ze open bakken. Even uitproberen of ze nu wel kakt op de bak. Maar helaas. In het huis staan nu drie kattenbakken. Een met houtkorrels, een met van die synthetische korrels en een met kleikorrels. Maar dit lost het probleem nog niet op. Sinds kort gaat het binnenkatje de tuin in. Maar in de tuin kakken, ho maar. Als Luna over het laminaat glijd, de trap op scheurt en alle kanten opvliegt, dan weet je al hoe laat het is. Gelukkig zijn de keutels aardig compact en hard, zodat het schoonmaken makkelijk gaat. Maar wat is nu de oplossing voor dit beestje? Wie het weet mag het zeggen…

Het scheiden van het afval

Nou, ik ben wel voorstander van afval scheiden. Zolang ik mij kan herinneren scheiden wij het glas van het huisvuil. Nadat het potje leeg is, even in de vaatwasser en het potje is schoon om in de glascontainer te dumpen. Zolang ik weet gaat het papier in een aparte doos en brengen wij het weg. Sinds een paar jaar is de papiercontainer in het leven geroepen. Nu is het alleen maar een kwestie van op de juiste dag de blauwe container aan de weg zetten. Dat lukt vaak, soms slaan we een maandje over. Dan zijn we de container vergeten neer te zetten. Nadat mijn gemeente de gft-bak heeft opgeheven, plaatste ik een composthoop in de achtertuin. Zo lossen wij dat op. En nu is het plastic inzamelen erbij gekomen. En braaf scheiden wij het plastic van de rest. Eens in de 4 weken haalt de gemeente het plastic op. Dus moet je het plastic op de juiste dag aan de weg zetten. En daar zit nu het probleem. Want wanneer is de goede dag? Als de gemeente nu zou zegen de eerste vrijdag van de maand het plastic aan de weg, dan had ik dat wel kunnen onthouden. Maar het plastic doorloopt een cyclus van 4 weken dus dan begin je in de eerste week van de maand en eindig je ergens achter in de maand . Onlogisch, geen handig ezelsbruggetje, niet handig te onthouden. Dus ik vergeet weleens wat buiten te zetten. Of je wacht een maand en zet het plastic opnieuw buiten of het gaat in de grijze bak (die bij ons groen is).Ik stop met plastic scheiden. Het past niet in mijn systeem, er zijn geen alternatieven voor het weggooien en eigenlijk zet het ook geen zoden aan de dijk.