De poets

Zo heb je een poets, en zo niet meer. Maandag belde ik de poets om mee te delen dat ze niet meer hoefde te komen. Daar zijn diverse redenen voor. Allereerst zit het niet in mijn systeem. En als het er niet in zit, dan wordt het niks. Op maandag moet ik dus zorgen dat alles een beetje opgeruimd is, zodat de poets dinsdag kan poetsen. Goed. Niets mis mee. Maar dan begint het onthouden. De poets komt graag langs als er niemand thuis is. Dat kan geregeld worden. En dan komt de poets door de voordeur. Dat betekent dat ik er voor moet zorgen dat de knippen en kettingen los zijn, anders kan ze niet naar binnen. En dat zit dus niet in mijn systeem. Alleen al het onthouden dat de voordeur los moet is een klein dramaatje. Afgelopen vrijdag heb ik overigens zelf het huis gepoetst, omdat we misschien zaterdag visite zouden krijgen. Het hele huis zuigen, dweilen, keuken poetsen en badkamer. Een krappe twee uur. Mooi, dat kan ik voortaan ook zelf doen. Scheelt me weer dertig euries er week! En over de eerste keer dat mijn poets mijn huis kwam poesten, zit me nog steeds niet lekker. Dag poets.