Ziek

Gisteren was het een moeilijke nacht. Even draaien op mijn andere zij zat er even niet in. Al mijn spieren gaven een pijnlijk signaal af. Zelfs spieren waarvan ik wist dat die niet door fitnesstoestellen getraind konden worden. Dus spierpijn van het sporten? Die gedachte heb ik maar laten varen. Ik kon de slaap niet vatten. Na enig woelwerk, wikken en wegen takelde ik mezelf uit bed omdat ik snakte naar een paracetamolletje. Door de kou begaf ik mij naar het medicijnkastje, alwaar ik de pilletjes zo vond. logisch, want die zelfde middag heb ik het doosje daarin gelegd. Ze waren nog niet over datum, dus gebruiksklaar. Zo, nu kan ik eindelijk dutten, dacht ik. Maar het dutten eindigde in een sauna. Bezweet en met een kledder nat t-shirt ontwaakte ik vanochtend door de wekker uit mijn slaap. Nog zwak van de moeilijke nacht besloot ik vandaag de bank als mijn standplaats in te nemen. De laatste keer dat ik ziekjes was, kan ik me niet herinneren. Ja, drie jaar geleden, toen ik door mijn enkel ging en ik besloot dat ik na drie dagen weer goed kon lopen. Na een half jaar was ik pas genezen. Maar goed, nu even goed uitrusten!