Brrrr

De hele week ben ik op pad geweest. En dit keer had ik het slim aangepakt. Ik ben een paar daagjes gaan treinen. En het is me heel goed bevallen. Misschien een beetje druk en ook wel wat vertraging, maar dat kon je natuurlijk van te voren allemaal weten. Dus van mij geen kwaad woord over het openbaar vervoer. Het punt was dat Ik geen zin had de auto uit te graven. Na een dik pak sneeuw en een frisse wind besloot ik dus even gek te doen. De wegen zagen er vrij goed uit, dus begon ik de dag met een fietstochtje van een kwartiertje. Even een stukje metro en daar was het treinstation al. Nu kun je daar kiezen tussen chip of papier. Ik heb een poging gewaagd mijn chip gereed te krijgen voor de trein, maar het is me niet gelukt. Ook niet nadat ik meer dan vijfentwintig euro op die kaart had gezet. Dus nu heb ik een volle chip, maar reis ik nog steeds met papier. In de trein kan ik rustig mijn krant lezen. Tegenwoordig kan dat ook digitaal, dus ben ik een van de vele die op het mobieltje zit te staren. Geen gezeur meer met een te grote krant op een te kleine zitplaats, een uitkomst dus. Op de plaats van bestemming nog even een minuut of tien door de papperige sneeuw denderen en de tocht zit er alweer op. Dat is toch een stuk leuker dan met je auto glijden over het asfalt!