Jeukbulten

Zondag een week geleden. Prachtig weer om even in de tuin te werken. De was aan de lijn te hangen. Te genieten van het aangename weer. De was droogde natuurlijk niet volledig, maar voldoende om in klamme toestand binnen in huis verder te drogen. En de tuin? Stoeltjes klaarzetten, potjes op hun plaats en de tuinbeeldjes tussen de in het groen gesprongen planten gezet. Nog even een varen verplaatsen en voor dit moment weer even genoeg gedaan in de tuin. Na een ontspannen avondje heerlijk voldaan het bed ingedoken om te pitten. En de volgende dag ontwaakt met her en der kriebel. Ongeveer 10 jeukbulten op armen en benen. En dan is krabben heerlijk! Alleen jammer dat de rode jeukbulten na het krabben veranderen in een heuze beurze blauwe plek. Bah, beestjes zijn maar naar. De rest van de week was eigenlijk drama. Er kwamen bulten bij en verdwijnen deden ze amper. Jeuken alleen maar meer. Het kan toch niet zo zijn dat er in mijn bed... Nee, manlief zou daar dan toch ook last van moeten hebben. En dat jeukplekje onder zijn horloge haalt het niet bij het vlekkenpad op mijn been. Het weekend was niet beter. En dan opeens gaan de jeukbulten langzaam weg. Hier en daar kriebelt het nog wel, maar ze lijken wel af te nemen. Voor de zekerheid even een zalfje van vsm gekocht, tegen het jeuken. Ikjuig niet te hard, maar het lijkt er op dat ze weer verdwijnen. En de oorzaak? Geen idee. Ik dacht beestjes, maar twijfel toch daaraan. Ik weet het niet, maar ik ben blij als het over is!