maandag 28 juli 2014
Oorlogsafspraken
Naar mijn idee zijn landen en volkeren in oorlog erg gemeen tegen elkaar en is alles geoorloofd. Maar dat blijkt toch niet helemaal te kloppen. Blijkbaar kunnen de in oorlog zijnde volkeren toch afspraken met elkaar maken. Neem nu Israël en de Palestijnen. Dan spreken ze af een stakend vuur van 6 uur in te stellen, zodat medicijnen aangevuld kunnen worden, de doden geborgen kunnen worden en de voedselvoorraden bijgevuld. Hartstikke mooi, maar bij mij kwam dat een beetje raar over. Lijkt mij dat als je een staak-het-vuur kunt afspreken er toch meer in zou moeten zitten om de oorlog te kunnen beëindig? Blijkbaar een te simpele gedachte van mij. En dan de afspraken bij het neergestorte vliegtuig. De separatisten en simpatisanten strijden een hevige strijd en midden in het gebied ligt onze rampplek. Toen de afspraak er lag dat wij onderzoek op de rampplek konden gaan verrichten, was mijn eerste gedachte dat dit niet zou kunnen. Tijdens een oorlog kunnen de strijdende partijen niet tussendoor even het vuur staken of de andere kant op schieten. De strijdende partijen hebben maar een doel en dat is de tegenstander vernietigen. Dus afspraken maken met oorlogvoerende partijen is toch niet altijd even goed mogelijk. Dus wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen, weet ik eigenlijk niet. Van partijen waarvan je verwacht dat zij geen afspraken nakomen, is het toch mogelijk afspraken te naken en na te komen. En bij partijen waarvan je verwacht wel afspraken mee te kunnen, kan dat blijkbaar niet.
zondag 27 juli 2014
Tennis kijken op zondag
Op tijd het bed uit, omdat er vandaag een interessant programma op het menu staat: schilderen, tennis kijken en het dak van ons schuurtje maken. Vol enthousiasme begon ik om 10.30 uur aan de schilderklus. Het raamkozijn aan de voorzijde ging van wit naar roomwit. De houtversieringen op de deur gingen van blauw naar roomwit. En de rest? Om 12.00 uur was het eerste deel van de verfklus klaar. Voor de is geen tijd, want half zieke manlief moet om 13.00 uur aantreden voor zijn toernooiwedstrijd op Ouderkerk. Vol energie en goed gemutst vertrokken wij na eerst een heerlijke boterham met kaas te hebben gegeten per fiets naar het toernooi. Op de valreep nog een paracetamol in zijn mik geduwd, begon manlief aan zijn wedstrijd. Het ging niet van harte, maar uiteindelijk is hij toch met de winst de grasmat (tapijt/ smashcourt) afgelopen. En ik? Ik zat heerlijk in de zon en dronk nog maar een droge witte wijn. Nog even een paar partijen van wat bekenden gekeken en nog meer wijn gedronken gingen wij rond 17.00 uur naar huis pm tapas te eten. En het dak van het bijgebouwtje? Tja, die wacht nog steeds om gemaakt te worden. Misschien volgend weekend? We zullen zien. Heb wel de verfkwasten veilig gesteld in de vrieskist. Kunnen deze weer gebruikt worden wanneer het mij uitkomt!
zaterdag 26 juli 2014
Het onderhoud
Tijdgebrek, andere verplichtingen en een man met twee linker handen zorgen voor enigszins achterstallig onderhoud in ons stulpje. Nu kun je een vakman inschakelen om alle klusjes te klaren. Maar daar kleven ook nadelen aan. Ik zal de klussen eens doornemen. De tuin om mee te beginnen. Het onkruid staat tot aan de enkels. De planten snakken naar water. Een snoeibeurt zou voor sommige planten prettig zijn. Een tuinman komt z'n bed niet uit voor het wieden van de tuin. Dus heb ik eergisteren de achtertuin gesproeid en gisteren 1/3 van de achtertuin gewied. Nu de rest nog. Dan het blauwe schuurtje. Het dak is plaatselijk verrot en de dakbedekking vertoond scheuren. Voor het opnieuw bekleden van het dak, dat in totaal 5,5 m2 is, komt een klusjesman niet z'n bed uit. Tenzij je de hoofdprijs betaald. Dus vandaag het rottende deel van het dakbeschot verwijderd en een nieuw stuk hout ingezet. Dit hout moet morgen nog even goed vastgezet worden met koppelankers en daarna kunnen de nieuwe, gisteren gekochte, singles erop gespijkerd worden. De voordeur en het raam aan de voorzijde zijn toe aan een schilderbeurt. Die andere ramen, deuren en kozijnen ook, maar deze zijn het meest urgent. Een schilder zou de klus kunnen klaren. Maar de voordeur moet dan wel open staan, om geschilderd te kunnen worden. Moet er toch iemand thuis zijn. Kun je het net zo goed zelf doen. Dus vanochtend een deel van de voordeur geverfd (jammer van die druiper) en het raamkozijn geschuurd. Maandag de rest van de deur en het kozijn verven. En zo worden de dagen aardig gevuld. Maar om nu te zeggen dat ik voor deze klussen tijd heb. Nou, nee. Ik moet nog een moduleopdracht voor school maken, 8 port folio-opdrachten maken en 1 examen leren en dat moet allemaal voor 22 september gebeurd zijn. Had ik maar een huurhuis.... (Of een man met twee rechter handen en klussen als hobby).
vrijdag 25 juli 2014
Bezoekje Ierland
Onze eerste echte vakantie samen was naar Ierland. In 1997 gingen we met het vliegtuig naar Dublin en reisden naar Galway en Ennis. Nu, 17 jaar later, is het de hoogste tijd weer eens een kijkje te nemen in dat Ierland. Dit keer naar Cork en omgeving. Wandelen in de bergen leek ons een mooie uitdaging. En overnachten? Natuurlijk in de B&B's. En daarover gesproken: je hebt B&B's en B&B's. De ene bij de mensen thuis, gewoon een verbouwde verdieping met wc op de gang, de andere in een omgebouwde aanbouw, waarbij je je afvraagde of je nu in een lux hotel zit of in een B&B. Uiteraard met WiFi op de kamer. Wat verder opviel. Elke dag Irish breakfast komt je neusgat uit. De mensen zijn best aardig, maar sommigen zuipen als een gek. Vechtpartijtjes onder jongeren zijn normaal. Mijn lievelingsbier is in de pub te koop: Murphy's (stout). Een café is iets heel anders dan een pub. Als je regen verwacht, krijg je die niet. De bergen zijn zo soppig, dat je sokken aan het begin van de wandeling al nat zijn. In de pub kun je best lekker eten, maar elke dag vis? Als je om rice vraagt, krijg je patat. Als je in de stad omhoog kijkt, zie je meer verpauperde gebouwen dan dat je voor je kijkt. In de gehuchten zijn de pubs gesloten omdat je niet met alcohol op achter het stuur mag, er geen taxi in de gehuchten zijn en niemand zijn eigen Bob wil regelen. De huizen zijn vrolijk van kleur. Zouden ze in Nederland ook moeten doen! Van vliegen krijg je oorpijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)
