De volksverhuizing

Een opneemrecorder voor de tv bezorgt nogal wat werk. Toen ik van een collega een opneemrecorder voor de tv kon overnemen, aarzelde ik niet. Opgetogen ging het ding mee naar huis. Thuis aangekomen bleek het ding niet in het kastje te passen. Het ding bleek een halve centimeter te breed. De oplossing was de poten weer onder het kastje te schroeven en het ding onder het kastje te hangen. Maar dan werd het kastje wel erg hoog zo voor het raam. Het kastje moest verplaatst worden. Het kastje ging onder de kamerthermostaat. Maar daar stond de bank. De bank ging naar de lange muur. Maar daar stond de boekenkast. De boekenkast moest naar de grijze muur. Maar daar stond de eettafel. De eettafel, tja, die ging naar de schouw. De allesbrander en cd's vinden hun weg wel. Zo gezegd zo gedaan. Boeken uit de kast, de boel een beetje schuiven, boeken in de kast.... Wat een ruimte!

Bloemen?

Vanochtend vroeg ging de deurbel. Half wakker sleepte ik mezelf mijn bed uit en liep naar beneden. Het luikje van de deur kreeg ik na wat wrikken open. Een vrolijk lachend meisje stond daar met een mooie bos bloemen. En die waren voor mij. Ik vroeg haar wat de reden was. Het is van de karwei. Ja, daar heb ik wel een bloemetje van verdient! De service is daar belabberd. Vooral de kassa is hopeloos. Als de kassadame iets fout aanslaat of de prijs staat niet goed in de kassa, ben je minstens een kwartier verder eer dat verholpen is. Toen mij dat wederom gebeurde en ik maar niet kon betalen, ben ik een keer gewoon weggelopen. Dus een bloemetje van de karwei... Ik vroeg het meisje of er een reden bij staat. Iets met 12,5 jaar. Even dacht ik dat ik de gelukkige klantenkaarthouder was die geselecteerd was... Nee, meisje, die bloemen zijn niet voor mij. Ze vroeg nog of ik manon heette en zocht verder op het kaartje. Verkeerd huis. Daar had ze een beetje de pest over in. Ze vertelde dat ze al even onderweg was en dat bijna alles afgesloten was. Ze heeft meer dan den half uur moeten omrijden om hier te komen. Nog een halve kilometer rijden en ze kon de bloemen afgeven. En nu pas bedenk ik me dat ze over een halve kilometer weer bij de karwei zal staan en niet bij een woonhuis. Wie weet is het nog goed gekomen en heeft Manon vandaag nog een mooi bloemetje ontvangen. Ik ben weer terug mijn bed ingedoken om nog even een half uurtje te doezelen.

Sportschema

Nog niet zo lang geleden belde de sportschool om een afspraak te maken. Even kijken of het sporten nog bevalt en of het sportschema aangepast moet worden. En tevens een lokkertje om weer eens op de sportschool te verschijnen. Eerst moet er een doel bepaald worden. Om eerlijk te zeggen weet ik niet zo goed voor wat ik train, dus kies ik maar om mijn uithoudingsvermogen te vergroten. Daarna het schema. Wat cardio, wat toestellen (alles 3x15 keer) en wat rugoefeningen. Het schema voor de komende 6 weken is weer rond. 2x in de week naar de sportschool en verder 3x in de week tennissen en nog wat hardlopen. De afspraak wordt afgerond met een vet- en gewichtsmeting. Het ziet er allemaal prachtig uit! Ik mag blijven.