Bloemen?

Vanochtend vroeg ging de deurbel. Half wakker sleepte ik mezelf mijn bed uit en liep naar beneden. Het luikje van de deur kreeg ik na wat wrikken open. Een vrolijk lachend meisje stond daar met een mooie bos bloemen. En die waren voor mij. Ik vroeg haar wat de reden was. Het is van de karwei. Ja, daar heb ik wel een bloemetje van verdient! De service is daar belabberd. Vooral de kassa is hopeloos. Als de kassadame iets fout aanslaat of de prijs staat niet goed in de kassa, ben je minstens een kwartier verder eer dat verholpen is. Toen mij dat wederom gebeurde en ik maar niet kon betalen, ben ik een keer gewoon weggelopen. Dus een bloemetje van de karwei... Ik vroeg het meisje of er een reden bij staat. Iets met 12,5 jaar. Even dacht ik dat ik de gelukkige klantenkaarthouder was die geselecteerd was... Nee, meisje, die bloemen zijn niet voor mij. Ze vroeg nog of ik manon heette en zocht verder op het kaartje. Verkeerd huis. Daar had ze een beetje de pest over in. Ze vertelde dat ze al even onderweg was en dat bijna alles afgesloten was. Ze heeft meer dan den half uur moeten omrijden om hier te komen. Nog een halve kilometer rijden en ze kon de bloemen afgeven. En nu pas bedenk ik me dat ze over een halve kilometer weer bij de karwei zal staan en niet bij een woonhuis. Wie weet is het nog goed gekomen en heeft Manon vandaag nog een mooi bloemetje ontvangen. Ik ben weer terug mijn bed ingedoken om nog even een half uurtje te doezelen.