Nu of nooit

Ach ja, nog niet zo lang geleden vond de media dat ik, toen dertiger, toch wel een dertigersdilemma zou moeten hebben. De twijfel sloeg toe. Niet over de dilemma's waarvoor het bedoeld is, maar wegens het ontbreken daarvan. Tuurlijk woon ik in een leuke twee-onder-een kapwoning. Tuurlijk twijfel ik of ik hier jaar in jaar uit zou willen wonen. Tuurlijk ben ik happy met manlief en daarom ook met hem getrouwd. Tuurlijk zijn we blij saampjes door het leven te gaan. Tuurlijk twijfelde ik tussen een Opel en een jeep. En tussen een kat en een labrador, tussen.... Welke dilemma's waren er nog meer? Hoe dan ook: elke twijfel over het leven zou toch echt te maken hebben met het dertigersdilemma. Hoe somber is dat? Maar nu is er weer iets nieuws!, las ik vanochtend in de krant: het nu-of-nooit gevoel. Dat zijn van die veertigers die hun dromen najagen nu het nog kan. Je weet wel, die veertigers die toch nog aan een opleiding beginnen, omdat ze beseffen nog maar 20 jaar te hebben gewerkt en nog 30 jaar moeten werken. En laat ik nu net aan dat syndroom lijden. Hoe makkelijk ben ik in een hokje te plaatsen!!! Ja, ik wil toch echt iets meer met monumenten/ bouwhistorie doen. Hoe sneller ik aan die opleiding begin, hoe langer ik er in mijn werk van kan genieten. Dus nu of nooit! Een voorwaarde voor de opleiding bouwhistorie: je wordt toegelaten met hbo bouwkunde. Dus die moet eerst... In ieder geval ben ik happy dat ik weer aan iets uit de media voldoe. Ik wacht met smart op de dilemma's van de vijftigers. Ben benieuwd aan welk syndroom ik dan zal lijden. Ik denk aan het ik-pies-ook-altijd-naast-de-pot sydroom. Alle kortingen, voordeeltjes, subsidies, voorkeursrechten en tegemoetkomingen zijn afgeschaft en ik mag hopen met m'n zeventigste toch echt met pensioen te kunnen.... Zzzzzz. Ik droom rustig verder en hoop te ontdekken hoe moeilijk die vijftigers het toch zullen hebben.

Computers zijn stom

Laat ik eens beginnen met mijn examen mechanica. Dat was op een zaterdag in december. Het ging niet zo lekker. Ik had te weinig tijd en tot overmaat van ramp kwam ik er thuis achter dat ik niet alle originele vellen had ingeleverd, maar gelukkig wel de doordrukken. En de bladen had ik ook al niet goed genummerd. Kansloos dus. Ik had mijn opmerkingen gemaild aan het examenbureau in de hoop dat ze er iets mee konden doen. Een reactie is uitgebleven. Tot ik vrijdag dan eindelijk mijn definitieve cijfer kreeg. Een 5,3 werd het. Kijk, als ik zak, dan wil ik zakken als een baksteen en niet met een 5,3. Tot op heden is het me niet duidelijk wat zij met mijn opmerkingen hebben gedaan. Dus ik zit in grote twijfel. Want het zou natuurlijk kunnen dat ze mijn doordrukvel buiten beschouwing hebben gelaten. Of dat zij mijn juiste nummering van de pagina's niet aan de corrector hebben doorgegeven. Om daar achter te komen moet ik dus een aanvraag doen om een overzicht van de toegekende punten te bemachtigen. Kost wel € 12,50 maar dan weet ik in ieder geval meer. Ik werkte vandaag op mijn laptop. Ik heb de printer niet aangesloten op de laptop. En die printer heb ik nodig, omdat ik het gedownloade formulier moet ondertekenen. Dus heb ik mijn oude computer nodig. Ik mail het formulier met mijn laptop naar mijn mailbox. Ik zet de computer aan om deze mail binnen te halen en hij weigerd de mailtjes van dit specifieke e-mailadres binnen te halen. En inloggen via de website bood ook geen soelaas. Niet te veel aandacht aan besteden, gewoon naar beneden lopen, naar mijn laptop en de mail naar een ander e-mailadres sturen. En weer naar boven, naar de computer. Yes! Mail is binnen. Dan open je de bijlage en natuurlijk: een foutmelding! Geen nood, de oplossing is eerst het document opslaan, dan word openen, dan het document openen en printen maar. Wat denk je? De inkt is niet op, maar stiekum toch wel. Het vel papier blijft mooi wit, alsof er geen poging is gedaan er een afdruk op te zetten. Geen nood! Ik stuur de mail door naar manlief. Loop weer naar beneden, zet het ding van manlief aan, haal de mail binnen, open het wordbestand, en hop, daar is mijn printje!  Computer uitzetten, naar boven lopen, handtekening zetten, printje scannen. Kind kan de was doen! Nog even het gescande formulier mailen, en ja hoor, .... Lukt niet. Bestand bevat wellicht een schadelijk... Geen nood. Ik gebruik gewoon een ander e/mailadres, mail het formulier naar mijn laptop, sluit de computer, loop naar beneden en ik kan eindelijk het aanvraagformulier verzenden. Nu maar hopen dat ze het jpeg-bestand zonder al te veel problemen kunnen openen. En dat ze het puntenoverzicht snel aan mij toe doen komen. Want stel dat ik 0,2 punten bij mijn examen kan bijsprokkelen, dan zou ik zomaar slagen voor mijn mechanica. Maar dan moet ik eerst nog een herbeoordeling aanvragen en dat gaat met hetzelfde ritueel, alleen zijn de kosten niet € 12,50 maar € 100,00.

Hardlopen

Een paar dagen geleden toch maar weer de draad opgepakt. Ik ga weer hardlopen! Het doel is 10 kilometer in 65 minuten. En dat betekent dus 4 x in de week de straat op. Afgelopen zaterdag met manlief het dorp in geweest om een verjaardagscadeau voor mij te kopen en ik heb gekozen voor een hardloopbroek, een shirt met lange mouwen en een windjack. Die broek is echt te gek! Zit goed en loopt lekker! Vandaag uitgeprobeerd en ik ben er helemaal blij mee. Normaalgesproken lopen manlief en ik samen. Dat vind ik prettig. Het is donker buiten, dus een man in de buurt... Afgelopen vrijdag was manlief ziek. Het kostte wat moeite, maar ik ben alleen gaan lopen. Het starten is moeilijker dan het lopen. Maar wat een pokkenweer! Regen, windkracht 10, en koud. Met bril zag ik niks, zonder ook niet. Twee keer de zandbak (er lagen geen stoeptegels) doorgebanjerd, maar gehaald! Gisteren naar de sportschool hard gelopen, gefitnesst en een flinke wandeling terug, vandaag dus weer de weg onveilig gemaakt. En nog een tennislesje gedaan.... Ach, wat zal ik zeggen: goed bezig toch?