De moestuin

Poging uch om een moestuin te beginnen. Elk jaar zorg ik ervoor dat ik op tijd de zaadjes voor het gewas in huis heb. De zaadjes gaan het kweekkasje of het potje in. En ik wordt blij als ik de eerste groene sprietjes de aarde zie doorsteken. Zou het dit jaar weer lukken?  De tomatenplant is al ruim 15 cm hoog, de muntthee moet nog even. En de wortelen? Die heb ik nog niet gezien. De kruiden staan her en der door de tuin. Ik moet de kruiden echt niet gaan verwarren met ander onkruid. Hoeveel onkruid ook prima eetbaar is. Maar het probleem dat gaat komen: de plantjes gaan straks lekker naar buiten om daar hun best te doen er wat van te maken. De potten zijn al gereserveerd. Zodra ze vorm beginnen te krijgen en bloemen of vruchten gaan dragen, start ook de verwaarlozing. Ik ben een slecht watergever. Eigenlijk moet de natuur het zelf maar regelen en af en toe een heerlijke regenbui laten vallen. Dat vond ik persoonlijk prettiger dan dat ik een gieter moet vullen en de slaphangende plantjes moet wateren. En dat is dus ook de reden dat mijn moestuinoogst verleden jaar bestond uit een tomaat, dat jaar ervoor uit  twee pompoenen en dat jaar ervoor uit een magere prei, een pompoen en een hand vol druiven. Goede voornemens zouden geen goede voornemens zijn als je ze niet zou nemen. Dus wederom het goede voornemen de moestuinplsnten dit jaar echt water te geven en te verzorgen, zodat mijn oogst dit jaar zal verdubbelen! Ben benieuwd...