De klever op de dijk

Op de terugweg naar huis reed ik langs mijn oude vertrouwde route. Een lang end over de dijk. Heerlijk relax over het bochtig asfalt met hier en daar een fietser. Af en toe komt er een vrachtwagen tegemoet, waarbij je toch even goed langs de kant moet rijden, om ongeschonden te kunnen passeren. Mijn voorganger lijkt niet zo bekent met de route. Voorzichtig rijdt hij langs het water. Niet te hard, want echt overzichtelijk is het niet. Achter mij sluit een met de dijk bekende auto aan. Het rustige rijgedrag van mijn voorganger zint hem niet. Zijn eerste poging ons beide in te halen mislukt wegens een tegemoet komende fietser. Niet veel later poging twee. Hij is mij voorbij, maar een fietser verderop gooit roet in het eten. De naar zijn ogen irritante auto kan hij niet inhalen. Vooruit jongeman, je mag voor deze ene keer tussen ons in. Dus rem ik maar. Poging drie van de jongeman mislukt. Alweer een fietser. En dan weer. Helaas komt een tegenligger de bocht voorbij. Dan doet hij weer een poging. Maar nee, helaas staat een geparkeerde auto in de weg. Hij blijft bumperkleven en dan schiet hij de in zijn ogen irritante auto voorbij. In een bocht. Hij kan de tegemoetkomende auto, die hij niet kon zien, maar net ontwijken. Gelukkig ging het maar net aan goed. Met piepende banden vervolgde hij zijn weg. En ik? Ik reed rustig achter de voor de inhaler irritante auto aan. Er zat een oude man achter het stuur. Op een gegeven moment stopte hij bij zijn huis en kon ik doorrijden. De oude man reed wel erg voorzichtig. Zou het dan toch door zijn leeftijd komen? Ik vervolgde mijn weg en kon aansluiten bij het tijdje auto's dat voor mij reed. Ik reed weer achter de inhaler. Maar nu reden we een stukje langzamer dan achter de oude man.