Kamperen, wat neem je mee?

Twee weken kamperen, dat was het idee. Met rugzak en de benenwagen. Om op de bestemming te komen gingen we met het vliegtuig. De nachttrein is sinds kort afgeschaft en om nu twee dagen te gaan treinen... Dat zou de vakantie wel erg kort maken. We hadden dus ieder een zak van 55 liter tot onze beschikking. Het nadeel van vliegen is dat je de tent in de rugzak moet vervoeren en er dus niks buiten kan hangen. En wat voor weer zou het worden? Eerst maar de noodzakelijke spullen verzamelen. De binnentent met stokken, de buitentent met haringen. Een krukje en een klein stoeltje, dus twee dunne slaapzakken. En mocht het koud worden nog een wat dikkere slaapzak. Slippers, tandenborstel, tandpasta. Twee pannetjes, een gasbrander en lucifers. Twee bidons, bestek en twee mokjes. Koffiepads om koffie te kunnen drinken. Ieder 5 paar sokken, 5 onderbroeken, 3 shirts en twee korte broeken. Een handdoek en een theedoek. Afwasmiddel  en kleintjes shampoo. Nivea, en twee borden. Ieder een dwarsliggertje en een lamp. Wasmiddel, de reisbescheiden en een kleine rugzak. Knijpers niet te vergeten en een touwtje als waslijn. Luchtbedjes, want slapen op de koude grond wordt niemand vrolijk van. En een opblaasbaar hoofdkussen. Die laatste is om uit te proberen. Meer ging er niet mee. De slaapzakken en zo veel mogelijk kleding propte ik in het onderste compartiment van de rugzak, de zware spullen in het middencompartiment, zoveel mogelijk te gen de rug aan, en de rust gewoon vullen. Met een rugzak met 12 kg en een van 15 kg was alles ingepakt. De reis kon beginnen! Achteraf gezien was een extra handdoek geen overbodige luxe geweest. En verder... Precies genoeg om twee weken te kamperen. Van de 10 keer zijn we 3 keer wezen uit eten. De overige keren werd een kampingmaaltijd. Daarbij is geduld een schone zaak. Om op gas te besparen is het handig je slaapzaal als hooikist te gebruiken. Dus pasta aan de kook brengen en daarna in je slaapzak rustig verder laten garen. We hebben geen aardappelen gegeten, maar die zou je in de ochtend kunnen koken en in je slaapzak zetten en in de avond als je terug bent, heb je heerlijke gekookte aardappels! In de twee weken hebben we gelukkig maar 1 regennacht en -dag gehad. Beetje jammer dat ik toen net een handwasje had gedaan, waardoor de was niet kon drogen. Maar verder... En nee, kamperen is niet met je toiletrol onder de arm naar het washok lopen. Tegenwoordig zijn de campings goed uitgerust. Zowel de toilets als de douches waren (bijna) brandschoon! Misschien zegt dat meer over het land... Zweden. Echt een aanrader om daar te kamperen! 

De kapper

Ik ga het doen. Na tijden te wikken en wegen heb ik besloten een korte coupe te willen. En als ik het niet nu doe, is de kans dat ik van gedachte verander groot, en komt er niks meer van. Vrijdag middag ging ik dus wat eerder weg uit mijn werk en reed rechtstreeks naar de kapper. Lichtelijk opgewonden legde ik uit wat voor een nieuwe coupe ik graag wilde. Een omgekeerde Bob, dus van achter lekker kort en van voren lekker lang. Ik had wat modellen gespot op het internet en liet ze zien. En ach, nu we toch bezig zijn, doe ook maar een verfje en als het schikt wat high lights erbij! De kapper kon beginnen. Eerst op lengte knippen. Plukje voor plukje bracht ze wat model in m'n pruik. Na een half uur knippen en punten was het tijd voor de kleur. Ik dacht aan een kopertintje. Lekker warm. Dus ja, de verf werd in mijn haar gesmeerd, en tot slot werd secuur de plukken geselecteerd die doorgingen als high lights. En het duurde en het duurde. Ik houd helemaal niet van naar de kapper te gaan. Ondertussen was het al vijf uur en zaten we nog maar halver wege het resultaat. Waarom kost het altijd zoveel tijd. Ik dacht uitspoelen en wegwezen! Na nog even onder de hitte kap te hebben gezeten, werd dan eindelijk de verf uit mijn haar gewassen. Iggghh, best donker. Klaar dacht ik. Niks meer aan doen... De kapper kwam met de schaar. Met nat haar kun je toch iets beter zien of alles netjes geknipt is. Dus mocht ik weer zitten in de stoel. Om kwart over zes was ze dan eindelijk klaar! Ik durfde het maar niet te zeggen, maar het resultaat was niet helemaal.... Te lang. Ik kan nog makkelijk een staart in. Ik zie geen verschil met hoe het was, behalve dan dat de dode punten zijn verdwenen en de kleur is opgefrist. Heb ik eindelijk besloten voor lekker kort te gaan, is het me weer niet gelukt. Misschien is het een teken. Je weet wel, zo'n voorval. Zoiets van " doe het niet, doe het niet, ..." Want anders.....