Hard lopen

Was ik bijna helemaal vergeten: afgelopen zaterdag mijn eerste wedstrijd gelopen. Nou ja, wedstrijd.... Ik had me dus opgegeven voor de 10km. Waarom? Geen idee, ik had ook gewoon 10km kunnen lopen, zonder €10,00 inschrijfgeld. Ik kwam aan bij de surfplas en zag nul bekenden. Dat komt natuurlijk omdat ik helemaal niet thuis ben in dat wereldje. En de organisatie? Die vraagt om je naam, geeft je startbewijs en gaat weer verder. Dus ik voelde me een beetje hopeloos verloren in de kleine menigte. Al snel klonk het startschot. Gaan! De vele slakken maar even ontwijken liep ik telex mijn rondje. En daarna nog een rondje. Van de 79 deelnemers waren 9 vrouwen, waaronder ik, die een 10km liepen. Een mooie 8ste plek voor mij! In 1:06:42. Een record voor mij.

Dis-crimi-natie

Het is weer zover. Het onderwerp waarover nu volop geschreven wordt is discriminatie en rasisme. Want wij allemaal dien daar aan mee, en dat mag niet. En hoe neer er over gezegd wordt, hoe groter het probleem. Want nu heeft opeens iedereen er last van. Het is maar hoe je er mee omgaat. Want overdrijven is ook een vak! Oké, er zit een probleem waarbij Henk eerder aangenomen wordt dan Ali. Dat is een feit en is niet goed. Waar Katja wel op gesprek mag komen na een sollicitatie en Fatima niet, is een serieus probleem wat opgelost moet worden. Maar tegenwoordig gaat het verder lijkt wel. Ik heb het gevoel dat je bijna geen kenmerken meer mag noemen. Als he een groep mensen hebt, en je wilt er een iemand uitlichten. Hoe die je dat? Niet door te zeggen: die met die zwarte huidskleur. Nee, die is getint namelijk. En niet die Marokkaan, want die is van noord- Afrikaanse afkomst. Maar de vrouw met de roze rok zeg je dan. Nee niet die lange, maar die korte.... Hoe dan ook, Nederland slaat door.... Ook wel een beetje triest soms, vond je niet?