Werkperikelen

De afgelopen periode heb ik even niet geblogd. Ik had namelijk andere zaken aan mijn hoofd. Namelijk de ‘vrijwillige’ overgang naar een andere afdeling. Om een lang verhaal kort te maken kwam het erop neer dat iemand van de ene afdeling met het taakveld ruimtelijke ordening moest worden overgeplaatst naar de andere afdeling met het taakveld vergunningen. Er waren acht potentiële kandidaten (werd er gezegd), voor deze vrijwillige overplaatsing. Maar als er niemand vrijwillig zou gaan, dan werd er iemand aangewezen. En iedereen van het taakveld ruimtelijke ordening was het er over eens dat ik degene zou worden die het veld moet ruimten. Ik heb namelijk de minste ervaring met ruimtelijke ordening en mijn werkzaamheden hebben de meeste raakvlakken met vergunningen. Met zachte druk werd er op aangestuurd, dat het beter is vrijwillig over te stappen dan aangewezen te worden. Hoe dan ook, mij lijkt het beter de zaakjes maar zo snel mogelijk te regelen. De functie die gecreëerd is, is best een leuke functie. Dus daar zal het niet aan liggen, maar de manier hoe alles gelopen is verdiend geen schoonheidsprijs. Sterker nog, ik heb op dit moment het gevoel dat alle betrokkenen weinig interesse hebben in de gang van zaken,omdat de bezuinigingsmaatregel met mijn vrijwillige aanmelding nu wel geregeld is. Ik heb het een en ander eens op een rijtje gezet, en er klopt helemaal niets van de hele gang van zaken. Maar daar doen je in feite helemaal niets aan. Enfin, onder het mom van de vrijwillige basis, wordt mij al meegedeeld dat ik in de positie zit om van alles te eisen, omdat die andere afdeling mij wil hebben. Maar wat moet je nu eisen? Salaris? Daar zit geen speling in. Opleidingen? Ik moet er niet aan denken weer een opleiding te doen. Wat ik belangrijk vind zijn de collega’s met wie ik samenwerk. En ik denk dat het nooit zo leuk kan worden als met het stel ongeregeld waarmee ik nu de kamer deel. Nee, ik denk dat daar geen vooruitgang te boeken valt. Deze win-win situatie, zoals de betrokkenen dat noemen ken t naast winnaars 1 verliezer, en dat ben ik.