De epileptische kat

Nadat we verleden week met de spontaan dove Clifford bij de dierenarts zijn geweest, was het enige zinnige wat we konden doen dieetvoer geven, zodat hij weer wat soepeler in de gewrichten zou worden. Met bijna 20 levensjaren achter de rug is die spontane doofheid niet de enige ouderdomskwaal. Hij kon zijn ruggetje maar lastig schoonhouden, waardoor er klitten ontstonden. De dierenarts adviseerde een eiwitrijk dieet. Sinds we het voer geven (1 blik per dag a E 1,60 plus een bakje brokken uit de zak van E 25,95 per 2 kg) heeft hij last van epileptische aanvallen. Maar het kunnen ook paniekaanvallen zijn. Hij slaapt, wordt wakker, begint wat te knorren, begint dan te janken, krijgt een dikke staart, loopt als een gek achter zijn dikke staart aan, gaat schuimbekken, kan niet meer op zijn poten staan, valt verlamd neer, blijft levenloos liggen, komt weer bij, loopt slaapdronken een stukje en na een tijdje gaat hij verder alsof er niets gebeurd is. Vaste tijden: half drie ’s nachts en half zes ’s ochtends. Hoe het overdag gaat is wisselend. Oorzaak: eiwitrijk voer of de spontane doofheid. Maar het kan ook een andere oorzaak hebben. In ieder geval hebben we het dieetvoer weer gestopt en kijken het even aan. Waarschijnlijk heeft hij zelf amper in de gaten dat hij een dergelijke aanval beleefd. Als twaalfjarige senior hebben we Clifford uit het asiel geplukt om hem een goede oude dag te kunnen geven. Inmiddels is deze oude rakker al 7 jaar onze huiskat. We kijken het aan hoe het verder zal lopen.